Tajga

Tajga – jest to nazwa lasu szpilkowego na obszarze Azji i Europy, charakterystycznego dla klimatu umiarkowanie chłodnego. Lata są tu krótkie i ciepłe, zaś zimy długie i bardzo mroźne.

Ze względu na miejsce występowania wyróżnić można dwa typy tajgi :
tajgę ciemną – występuje głównie w Europie i Zachodniej Syberii, ale także wyspowo na obszarze całej Syberii.

tajgę jasną – występuje we Wschodniej Syberii i północnej Europie.

Flora

Na obszarach tajgi rosną głównie drzewa iglaste: świerki, sosny, limby, jodły syberyjskie, modrzewie.

W runie występują liczne gatunki grzybów, mszaków, mchów oraz rośliny z rodziny wrzosowatych: borówka, żurawina błotna, gruszyczka.

W ciągu lata w lasach tajgi pojawiają się duże ilości komarów. Poza wieloma gatunkami owadów żyją tam także liczne ptaki: sikory, jemiołuszki, głuszce, krogulce i jastrzębie. Występuje tam także wiele innych gatunków ssaków, takich jak łosie, wiewiórki, rosomaki, borsuki, rysie, lisy, wilki, niedźwiedzie i kuny. Niektóre z nich, np. rosomaki i niedźwiedzie brunatne, na okres zimy zapadają w stan odrętwienia.

Step w pigułce

STEP – równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

może być obszarem półpustynnym lub pokrytym trawą

i krzewami. Typową glebą stepową jest czarnoziem.

Stepy występują w strefie umiarkowanej, w której:

lato jest suche i gorące

zima mroźna i śnieżna

opady  250-450 mm/rok

średnia temp. roczna waha

się od 0°C do 10°C

Występowanie:

W Ameryce Północnej stepy nazywane są prerią.

W Ameryce Południowej stepy nazywane są pampą.

FAUNA

Roślinność składa się tu głównie z kseromorficznych zbiorowisk trawiastych. Roślinność ta w okresie wzmożonych opadów szybko się zazielenia i bujnie rośnie.

ostnica

turzyca

kostrzewa

strzęplica


Okres roku, w którym rozwijają się rośliny stepowe nie jest długi. Najpiękniejszym etapem jest pełny rozkwit, który następuje tylko w maju i kwietniu, później zmierza wszytko ku spoczynkowi.

FLORA

Na obszarach stepowych dominują:

- ssaki trawożerne, duże kopytne, które szybko biegają:

 suhak

bizon

 kangur

antylopa widłoroga

- małe gryzonie ryjące nory:

bobak

suseł

- drapieżne ptaki:

 drop

myszołów

Wśród traw żyje wiele owadów, takich jak: pasikoniki, mszyce, mrówki, termity, szarańcza

i skoczki.

Przykładowy łańcuch troficzny:

Tundra

Warunki klimatyczne i występowanie:

·        -strefa arktyczna i subarktyczna

·       - pasmo wokół bieguna północnego

·       - długa i mroźna zima, temp. dochodzi nawet do -48°C, trwa  noc polarna

·       - śnieg leżący nawet 9 miesięcy

·       - krótkie i chłodne lato, temp. nie przekracza 15°C, trwa dzień polarny

·      -  występowanie zorzy polarnej

·       - całoroczne silne, mroźne wiatry

·       - wieczna zmarzlina, a latem liczne rozlewiska i bagna

 

Flora:

·        mchy i porosty
np. chrobotek reniferowy

·        trawy i niewielkie krzewinki
np. borówki

karłowate brzozy i wierzby

 

 

Fauna:

 

 leming                                  suseł

  

renifer

piżmowół

oraz inne:

Zając bielak

 Lis polarny

 Łasica

Przykładowe łańcuchy troficzne:

Trawa>leming>lis polarny

Mech>suseł>łasica>lis polarny
Chrobotek reniferowy>renifer>wilk
Porosty>zając bielak>puchacz śnieżny
Trawa>zając bielak>wilk
Mchy>piżmowół>stado wilków

1.      Las liściasty  to ekosystem leśny z udziałem przede wszystkim drzew liściastych. Charakter lasu liściastego zmienia się 
w zależności od regionu geograficznego i klimatu.

2.      Cechą lasów liściastych strefy umiarkowanej jest wyraźna sezonowość wyznaczona przez coroczny rozwój, a następnie zrzucanie liści przez drzewa i krzewy liściaste w czasie poprzedzającym okres suszy fizjologicznej, powodowanej przez niskie temperatury zimowe.

3.      Lasy tej strefy rozwijają się na obszarach, gdzie okres wegetacji roślin trwa od 4 do 6 miesięcy, zima – od 3-4 miesięcy, roczna suma opadów wynosi od 700 do 1500 mm, a temperatury zmieniają się przeciętnie od -5 °C w styczniu do 20 °C w lipcu. Warunki klimatyczne tych obszarów wykazują dużą zmienność, głównie w zależności od położenia względem morza.

4.      Gleby lasów liściastych są na ogół żyzne i bogate w próchnicę 
(na przykład gleby brunatnoziemne). Na glebach uboższych rozwijają się lasy iglaste, nawiązujące fizjonomicznie do roślinności innych stref.

5.      Lasy liściaste zrzucające liście na zimę spotyka się w strefie umiarkowanej, z wyraźnie zaznaczoną sezonowością i temperaturach poniżej zera w zimie i powyżej 12 °C w lecie. Las liściasty strefy umiarkowanej charakteryzuje się stosunkowo bogatym runem, 
które rozwija się na wiosnę, gdy drzewa nie mają liści i światło może 
bez trudu penetrować głębsze warstwy lasu.

6.      W budowie omawianych lasów wyróżniają się trzy warstwy:

·        W dość wysokiej, jedno-, dwu-, lub trzypoziomowej warstwie drzew (30 m) występuje kilka gatunków albo jeden dominuje, a pozostałe stanowią mniej lub bardziej liczną domieszkę

·        Warstwa krzewów jest lepiej lub słabiej rozwinięta w zależności 
od zbiorowiska

·        Runo składa się przeważnie z bylin, niekiedy z udziałem krzewinek 
w warstwie zielnej i zazwyczaj niewielkiej ilości mszaków w warstwie przyziemnej.

7.      Do lasów liściastych zaliczamy :

·        Szerokolistny las liściasty strefy subtropikalnej występuje 
w strefie, w której nie ma wyraźnych różnic między latem i zimą.

·        Wilgotny las tropikalny strefy okołorównikowej charakteryzuje duża ilość opadów i ogromna różnorodność gatunkowa. Lasy te rosną w dorzeczach wielkich rzek tej strefy, takich jak Orinoko, Kongo, Zambezi, a także na Borneo i Nowej Gwinei. Drzewa wilgotnego lasu tropikalnego są wiecznie zielone i wysokie.

8.      Życie w lasach liściastych:

Las liściasty jest doskonałym środowiskiem dla bardzo wielu gatunków zwierząt. Setki ich żyją, mieszkają i mnożą się pod ziemią, wśród martwych liści zaścielających jej powierzchnię, w gęstwinie trawy, 
pod korą drzew, wśród korzeni, w dziuplach, na wysokich konarach 
i wśród koron drzew. Wśród opadłego listowia żyją żuki, chrząszcze, stonogi, pluskwiaki, a na powierzchni mrówki i mięczaki. Zwierzęta 
są pokarmem dla licznych kręgowców, w tym ropuch, salamander, jaszczurek, kretów, jeży i wielu innych.

Na opadłych liściach żyją miliony bakterii, grzybów, maleńkich stawonogów, robaków i pierwotniaków, które przekształcają martwe szczątki w próchnicę i cały czas użyźniają glebę.

Do leśnych drapieżników polujących na ziemi należą liczne węże, łasice, borsuki, lisy, jenoty, kuny i jeszcze w wielu okolicach niedźwiedzie. Wszystko, co znajduje się na powierzchni ziemi jest pokarmem dla dzików. Jelenie, sarny, daniele i żubry odżywiają się roślinami, głównie liśćmi, pędami, trawą i korą. Wszystkie zwierzęta roślinożerne są pokarmem dla wilków, pum, rysi, tygrysów i czasem dla niedźwiedzi. Przeżuwacze i niemal wszystkie drapieżniki poszukują pożywienia na polanach, w korytach rzek i w leśnych przesiekach, ale wypoczywają zwykle w młodnikach i gąszczu jeżyn 
lub innych krzewów.

Wszystkie żyjące tu zwierzęta odgrywają własną, niezwykle znaczącą rolę 
w łańcuchu biologicznym przemian środowiska leśnego.

9.      Roślinność lasów liściastych:

·        klon polny

·        klon pospolity

·        podagrycznik pospolity

·        zawilec gajowy

·        kłosownica leśna

·        dzwonek pokrzywolistny

·        turzyca palczasta

·        leszczyna pospolita

·        kruszczyk szerokolistny

·        trzmielina zwyczajna

·        trzmielina brodawkowa

·        jesion wyniosły

·        przylaszczka pospolita

·        łuskiewnik różowy

·        wiciokrzew pospolity

·        perłówka zwisła

·        wiechlina  gajowa

·        jaskier różnolistny

·        porzeczka alpejska

·        szałwia lepka

·        cebulica dwulistna

Globalne ocieplenie

Zmiany klimatu wynikają z: 
*czynników zewnętrznych - takich jak ilość dochodzącego promieniowania słonecznego 
*czynników wewnętrznych - takich jak działalność człowieka 
*wpływu czynników naturalnych. 


W ostatnich latach termin „ogólna zmiana klimatu”, używany jest 
w kontekście globalnego ocieplenia i wzrostu temperatury na powierzchni Ziemi. 


Raport Amerykańskiej Narodowej Akademii Nauk stwierdza, że większość zmian temperatury obserwowanych w ostatnich 50 latach należy przypisać działalności człowieka.Zmiany te nie pozostają rzecz jasna bez wpływu 
na efekt cieplarniany. Rezultatem jest wzrost temperatur na całej planecie, „globalne ocieplenie”.

Efekt cieplarniany - naturalne zjawisko polegające na zatrzymywaniu przez obecne w atmosferze gazy cieplarniane części energii, która wcześniej dotarła do Ziemi w postaci promieniowania słonecznego. 
W XX wieku przeciętna temperatura na Ziemi wzrosła o 0.6 stopnia C. Może się nam wydawać, że to niewiele, warto jednak pamiętać, że nawet drobne zmiany klimatyczne mają nieraz bardzo poważne skutki. Wielkie zlodowacenie sprzed 20 tysięcy lat zostało spowodowane ochłodzeniem się klimatu o 3oC. 
Powinniśmy pamiętać, że stan środowiska zależy także od naszych indywidualnych wyborów, których dokonujemy na co dzień: 


*korzystanie z publicznego transportu
*wyłączanie komputera, telewizora i ładowarek z gniazdka, itp.
*wybierając urządzenia energooszczędne

Stosując się do powyższych zaleceń przyczyniamy się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych. Choć można by sądzić, że są to tylko drobiazgi bez większego znaczenia, w rzeczywistości właśnie takie, drobne decyzje tysięcy
i milionów ludzi na całym świecie kształtują przyszłość naszego klimatu.
Dla potwierdzenia tej  teorii wykonałam zdjęcia w tych samych miejscach 
co w ubiegłym roku.

STYCZEŃ 2011

 

STYCZEŃ2012

                                                          

Źródła:

http://www.biomasa.org/index.php?d=artykul&kat=8&art=2

http://niezabijaj.eu/globalne_ocieplenie_zapobieganie.html

http://pl.wikipedia.org/wiki/Zmiana_klimatu